BEGÜM İNDİRKAŞ'IN KEDİSİ TEKİLA

İşte bu benim oyun arkadaşım Tekila. 

En çok sevdiği oyun saklambaç. Beni bulmak için yapmadığı şey kalmıyor. Ama bazen öyle bir yere saklanıyor ki bu sefer ben onu bulamıyorum, kaçtı mı acaba diye korkuyorum (Tekila biraz kaçma özürlü de). Bir de birlikte yakalamaca oynuyoruz. Ben ayaklarımı yere vurup 1-2-3 diye bağırınca nerede olursa olsun hemen ortaya çıkıp benimle birlikte koşmaya başlıyor. Ananem de “Çocuğum, koşturma şu hayvanı, et tutmuyor zavallı. Baksana kediden çok geyiğe benziyor!” diye bağırıyor.

Bir keresinde okuldan hasta geldim, ateşim vardı. Annem bana ilaç verdi, salondaki kanepede uyuya kaldım. Canım Tekilam tam 3.5 saat başımdan kalkmadan beni beklemiş. Annem en sevdiği mamayı göstermiş, ama yine de yerinden kıpırdamamış. 10 ay önce Tekila gelene kadar tek çocuktum ama şimdi beni çok seven benim de çok sevdiğim bir kardeşim var- TEKİLA.

Tekila’nın tek kötü yönü ise kapıdan bacadan kaçmaya çalışması. Giriş katında oturduğumuz için pencereleri açamıyoruz. Zil çaldığında evde seferberlik ilan ediyoruz. Birimiz Tekila’yı tutuyor, öbürümüz de kapıyı açıyor. Bir keresinde Ramazanda gecenin bir yarısı sahur vakti bahçeye kaçtı. Annem ayılı pijamalarıyla, "TEKİLAAAAA TEKİLAAA" diye onu içeri sokmaya çalışırken mahalleye rezil oldu. "Nereden şu hayvana içki adı koymak aklımıza geldi, tüh tüh tüh!” dedi.

İnşallah Tekila uzun ömürlü olur, çünkü annem onu bana evlenirken çeyiz olarak verecek.

Kedi Albümü'ne dön