FUNDA KAYA VE ASLI ÇERÇİSOĞLU'NUN KEDİLERİ PAMUK VE MELEK

Pamuk geldiğinde, gerçekten pamuk gibi, yumuşak bir pisiydi. Ama görüntüsü korkunçtu, bir gözü akmış, diğeri de bir kütle halinde dışarı fırlamıştı. Pireleri için sprey sıktığımızda dehşete kapıldık, yüzlerce pire yüzüne hücum etti, bütün yüzü pireyle kaplandı. Panik içinde elimizle ayıklamaya başladık. Kardeşi Melek de aynı şekildeydi. Kardeşi öfkeyle, tıslayarak boşluğa pati atıyordu. Korkudan, öfkeden deliye dönmüştü. Pamucuk sakin sakin oturdu, pireleri ayıklanırken mırlıyordu. İki kardeş çok tezattılar. Pamuk bize çok güzel uyum sağladı. Onu ve kardeşini salona koyduk. 3 gün içinde kaka tasını, mama, su kaplarını öğrendi. Salonun her yerini ezberledi. Gözlerimize inanamadık; Pamuk sinek kovalıyordu, gördüğünden şüphe etmeye başladık. Hiç kör kedimiz olmamıştı, herhalde göremediği için diğer duyuları çok fazla gelişmişti. Pamuk diğer kedilerle de çok rahat uyum sağladı. Normal bir kedi gibi oynuyordu. Bazen koltuğa çarpıyordu ama, eşyaların yerlerini hiç değiştirmedik ve zamanla o da geçti. 

Bizim Pamuk’a salon dar geliyordu artık. Balkonun demirlerinin üzerinde cambaz gibi yürüyordu. Yalnız bir kere aşağı düşmüş, koştum baktım balkonun altında miyavlıyor (giriş katında oturuyoruz). 

Canım benim, çok temiz ve titizdir, tüyleri bembeyaz, kuyruğu daima kabarık ve güzeldir. Hayatımda gördüğüm gözleri olmayan ama dünyanın en yakışıklı kedisidir. Ve de çok hınzırdır. Evin bütün kapılarını atlayarak açar, diğer odalardaki bütün kedilerin dışarı çıkmasını sağlar. Bu yüzden delirdiğimiz anlar da çok olmuştur. Şimdi bütün kapılara çengel yaptık, açmıyor. Biz de Pamuk’a karşı zafer kazanmanın keyfini çıkarıyoruz.

Pamucuk çapkınlık zamanı gelip gece  gündüz bağırmaya başlayınca ponponlarına veda etmek zorunda kaldı. Artık aşk acısı da çekmediğinden daha da mutlu. Görenler çok üzülüyor, gözleri olmadığı için, ama biz diyoruz ki “Üzülmeyin, diğer kedilerden çok daha fazla duyarlı, görmemesi hiçbir şeyine engel değil.” Zira bizim evde ondan gizli kesinlikle hiçbir şey yenemez. Yeri gelince tezgaha bile çıkıp hırsızlık yapabilir :) Sadece diğer arkadaşları gibi bahçeye çıkamayacak, çünkü denetleme şansımız yok. Kaybolursa ne yaparız? Pamuk’u çok seviyoruz, ve biliyoruz ki o da bizi çok seviyor...

Melek, öfke ve korku nöbetleri içinde tıslayarak ona dokunmamıza engel oluyordu. Ama  pireleri ayıklamak lazımdı, 2 kişi tuttu ben temizledim. Daha da çıldırdı. Eyvah dedim bu bizim ellerimizi parçalar, ne yapacağız? Onu 3 gün 2’şer 3’er saat bacaklarımın arasına aldım sevdim, konuştum. Orada sakinleşiyordu. Yanından kalkınca yine boşluğa tırnaklar, tıslamalar... Kardeşinin yanında, yorulunca tedirgin ve tetikte uyuyordu. Sonra benim kokuma alıştı, bana kendini sevdirmeye başladı. Güvenmesi bayağı uzun sürdü. 

Bir gün baktım yerde çırpınıyor, ağzından beyaz köpükler geliyor, tıpkı sara krizi gibi ağzı kilitleniyor ve bilinç kaybına uğruyor. Veteriner amonyak seviyesinin yükselmesinden ya da beyinde gözünü kaybetmesine sebep olan enfeksiyondan ötürü oluşmuş bir hasar sonucu bu krizi geçirebileceğini söyledi. Krizler 15-20 gün arayla tekrarlamaya başladı. Veteriner proteini azaltılmış özel bir mama tavsiye etti, ayrıca balık, et, tavuk vs. süt yasaktı. En büyük zevklerinden biri yemek olan bir kedicik için çok kötü bir durum :(

Bana çok düşkün oldu. Her dakika kucağıma çıkıp yavru kedilerdeki gibi patileriyle meme emme hareketini yapmaya başladı. Birkaç kere aniden havaya pati atıp gözümü çıkarmasına ramak kaldıysa da (elbette ki kazayla) artık birbirimize alıştık. O da Pamuk gibi evin her yerini dolaşıyor (en çok da mutfağı). Krizleri azaldı, hatta uzun zamandır olmuyor. Hırçınlığından eser kalmadı, kardeşi o kadar düşkün değil ama bu beni annesi zannediyor galiba.

Melek kızımız da pek temizdir. Tüyleri pırıl pırıldır. Ve de çok güzel bir kızdır. Hastalığından ötürü biraz geç kısırlaştırılacak. Mutlu olduğuna eminim, evini ve bizi seviyor.

Kedi Albümü'ne dön