Kızkardeşim Gamze'ye bir arkadaşının Eminönü'nde bir petshoptan alıp hediye ettiği Peluş birden hepimizin canı ciğeri olmuştu. Peluş gri ve dünya güzeli bir İrandı. Prenses sanıyordu kendini; öyle ağır, sakin, gururlu... Maalesef Peluş 9 aylıkken hastalandı ve yine maalesef kardeşimin tüm çabalarına rağmen (yakın olduğu için tercih edilen) veterinerin ısrarlı yanlış tedavisi sonucu kaybettik Peluş'u. Kanada'daydım Gamze'nin mailini aldığımda. Peluşum öldü abla çok kötüyüm yazmış.

Bir daha asla kedi almak istemedik aslında ama bir kediyle yaşadıysanız daha önce eviniz hiç ev gibi gelmiyor kediniz gittiğinde...

Çapa'da kahve içiyorduk; gamzenin gözleri parladı birden "Hadi gidip kedişleri sevelim şuradaki veterinerde" dedi. Yürüdük gittik ve Çakılı gördük. Öyle petshoplardaki gibi rezil bir yerde değil sevgiyle, ilgiyle bakılan bir kafesteydi. O kadar minikti ki Çakıl... Kafese kollarını dayayıp öyle bir bağırıyordu ki bize; kucağımıza aldık ve bir daha da bırakamadık. O şimdi Gamze'nin güzel Çakıl taşı. Yaramaz mı yaramaz, meraklı mı meraklı ama bir o kadar insancıl...

Köftem ondan 1 hafta sonra geldi. Minicikti. Çakıl'ı aldığımız gün karar vermiştik benim de evimde bir kediye yer olduğuna. Köfte bebekken mutfağa yönelen herkesin peşinden koşardı. Mamasını yiyeceğinden korkardı mutfağa girenlerin. Haliyle obur oldu biraz; biraz da şişman (6 kg. civarında şimdi). Ama minicik bebeğim benim o hala.

Köfte ve Çakıl hep birbirlerini gördüler bebekliklerinden itibaren. Her hafta sonu sırayla kardeşimin veya benim evimde kaldılar. Tüm hayvanları sevdiler; arkadaşlarımızın köpekleriyle oynadılar, yemeklerini paylaştılar. Köfte ofiste masamda uyudu çokça; gelen müşterilerin kucaklarına tırmandı. Bu arada güzel bir şey daha oldu ve kardeşim bana taşındı. Şimdi gündüzleri hiç gözümüz arkada kalmıyor; Çakıl ve Köfte küçük bir kedi çetesi halinde eğleniyorlar biz yokken. Bu arada 9 aylık oldular ikisi de. Veterinerimiz Fatih beyden başka kimse onlara ilaç vermedi, aşı yapmadı; tavsiyede bile bulunamadı. Ödümüz patlıyor ya bir şey olursa diye. Şimdilerde bebek yapmayı deniyorlar; henüz oğlum pek becerikli sayılmaz ama biliyoruz ki evimizde yakında dünyalar güzeli bebişler olacak...